SLADe afkorting staat voor 'Stereolithography Appearance', wat verwijst naar driedimensionaal lichtuithardend vormen. Een laser met een specifieke golflengte en intensiteit wordt op het oppervlak van het lichtuithardende materiaal gericht, waardoor het materiaal stapsgewijs stolt van punt naar lijn en van lijn naar oppervlak. Zo wordt één laag van het tekenproces voltooid, waarna de heftafel verticaal over de hoogte van de ene laag wordt bewogen om de volgende laag uit te harden. De lagen worden zo op elkaar gestapeld om een driedimensionaal geheel te vormen.
SLA (Selective Laser Acquisition) is de vroegste praktische technologie voor snelle prototyping, waarbij vloeibare lichtgevoelige hars als grondstof wordt gebruikt. Het proces begint met het ontwerpen van een driedimensionaal model met behulp van CAD-software. Met behulp van discrete programma's wordt het model in segmenten verdeeld en het scanpad ontworpen. De gegenereerde data stuurt de beweging van de laserscanner en het hefplatform nauwkeurig aan. De laserstraal schijnt op het oppervlak van de vloeibare lichtgevoelige hars volgens het ontworpen scanpad. De scanner, die wordt aangestuurd door een CNC-apparaat, zorgt ervoor dat er een laag hars op een specifiek gedeelte van het oppervlak wordt aangebracht. Na uitharding van een laag ontstaat een deel van het onderdeel. Vervolgens laat het hefplatform een bepaalde afstand zakken, waardoor de uitgeharde laag wordt bedekt met een nieuwe laag vloeibare hars. Deze tweede laag wordt gescand. De tweede uithardingslaag hecht stevig aan de eerste laag, waardoor de lagen over elkaar heen worden gelegd en een driedimensionaal prototype vormen. Nadat het prototype uit de hars is verwijderd, wordt het uitgehard, gepolijst en vervolgens gegalvaniseerd, geverfd of beschilderd om het gewenste product te vervaardigen.
SLA-technologie wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van diverse mallen, modellen, enzovoort. Het is ook mogelijk om de wasmal bij precisiegieten te vervangen door een SLA-prototypemal door andere componenten aan het basismateriaal toe te voegen. SLA-technologie heeft een hogere vormsnelheid en nauwkeurigheid, maar door de krimp van de hars tijdens het uitharden treden er onvermijdelijk spanningen of vervormingen op. Daarom is de ontwikkeling van krimpbestendige, snelhardende en zeer sterke lichtgevoelige materialen een belangrijke trend.
Voordelenvan SLA-technologie:
1. De lichtuithardingsvormmethode was het eerste snelle prototypingproces dat ontstond en is inmiddels zeer volwassen en beproefd.
2. Prototypes worden rechtstreeks gemaakt op basis van digitale CAD-modellen, wat resulteert in snelle verwerkingssnelheden en korte productiecycli zonder dat er snijgereedschap of mallen nodig zijn.
3. Prototypes en mallen met een complexe structuur en vorm, of die moeilijk te vormen zijn met traditionele methoden, kunnen worden verwerkt.
4. Maak het digitale CAD-model intuïtief en verlaag de kosten voor foutcorrectie.
5. Biedt proefstukken voor experimenten en maakt verificatie en kalibratie van de resultaten van computersimulatieberekeningen mogelijk.
6. Kan online en op afstand worden bediend, waardoor de automatisering van de productie wordt vergemakkelijkt.
Nadelen van SLA-technologie:
1. Het SLA-systeem is duur en de operationele en onderhoudskosten zijn hoog.
2. Het SLA-systeem is een precisie-apparaat dat met vloeistoffen moet werken en stelt strenge eisen aan de werkomgeving.
3. De vormdelen bestaan meestal uit hars, met een beperkte sterkte, stijfheid en hittebestendigheid, wat niet bevorderlijk is voor langdurige bewaring.
4. De voorbewerkingssoftware en de driversoftware vereisen veel rekenkracht en hebben een hoge correlatie met het verwerkingsresultaat.
5. Het softwaresysteem is ingewikkeld en lastig om mee te beginnen; het gebruikte bestandsformaat is voor de meeste ontwerpers onbekend.
